خواب امیدان تے پردیسی ۔ خاور کی ایک پنجابی تحریر

دکھ ! بندے دے خون وچ رہ کے تے، خون پی کے جیوندے نے

خاور

خاور

تے! خون نوں زہر بنا کے بندے دا جیون مکا دیندے نے
تے آپی !۔مردے فیر وی نئیں۔
چھوٹے چھوٹے خواب لے کے تے باہر دے ملک آئے ساں۔ حیاتی مک چلی اے ،پر خواب بدل کے کجھ ہور دے ہور ای ہو گئے نے۔
خون جگر دا رکھ کے تلی اتے
دھرتی پوچدے پوچدے ٹر چلے
ایتھے کیویں گزارئے زندگی نوں
اہو سوچدے سوچدے ٹر چلے۔
جیدوں نوئیں نوئیں جاپان آئے تے اک سال بعد ای میں اپنے پراہ غلام مرتضٰے نوں وی سد لیا
دووئیں پراہ رل کے محنت کردے ساں تے ایمانداری دے نال ساری دی ساری کمائی ابا جی نوں کل دیندے ساں
جدوں گھروں خط اؤندا سی کہ پیسے مل گئے نے
تے یقین کرو کہ اینی خوشی ہوندی سی کہ کی دسئے۔
چھوٹے پراہ نے جاپان اؤن توں پہلاں پاکستان وچ کھوتا ریڑھا بنایا ہوندا سی،تے پراہ دا بڑا دل کردا سی کہ اسی جدوں امیر ہو جاواں گے تے
افریقہ توں ایک زیبرے دا بچہ منگوا کے اس نوں کھوتے دی تھاں ریھڑے اگے جوواں گے۔
تے دور دور دے پینڈاں تک اے تہم پے جائے گی کہ
تلونڈی دے کمہاراں نے ریڑھے اگے زیبرہ جویا ہویا اے۔
تے میرا اے خیال سی کہ ہور کجھ نئیں تے میں موٹر سائیکلاں دی دوکان پاء لاں گا۔
کجھ زیادہ پیسے بن گئے تے کلفیاں دا کارخانہ لگا لواں گا
تے جو اوّر ٹائم زیادہ ہی لگ گیا تے
فیر
پیڈاں تے لیلے پال لواں گا۔
پر ہویا کہ
کہ جیویں ریت دی مٹھ بھری ہوئے تے ریت ہتھ وچوں سرک جاندے اے
انج ای ویلا میرے ہتوں سرکدا جاندا اے تے میں پیا ویلے دا نہ پیا ویناواں پیا
کہ اے وقت میرے نال کی ہتھ کر گیا اے
داڑہی دےادھے وال چٹے ہوگئے نے
تے سر تے کنپٹیاں دے وال وی چٹے ہو گئے نے
منہ تے رونق دسدی تے کوئی مشورہ دے دیندا اے کہ خاور جے توں والاں نوں کالک لگا لویں تے تے تیری عمر دا اندازہ نئیں ہونا
پر مینوں اے گل سن کے اینج لگدا اے کہ بندہ مینوں منہ تے کالک لگاؤن دا مشورہ دیندا اے پیا
مینوں چنگی طراں جانن والے ایک متر دا اکھنا اے کہ تیرے منہ دی اے رونق تیرے اندر دی چنگیایاں دا رنگ اے،
مینوں اپنے دادے حاجی محمد اسماعیل تہڑوائی دی گل یاد آجاندی اے
دادا جی اکھدے سن
کہ میں ساری حیاتی کسے دا دل نئیں دکھایا تے ناں میں کسے دا حق ماریا اے ۔ جہڑی میری ذمہ داری سی اناج تولن دی میں اس دے وچ وی ڈنڈی نئیں ماری
ایس لئی اے ہو ای نئیں سکدا کہ میں کسے دا محتاج ہو کے مراں!!!۔
ایس گل دا سارا پنڈ گواہ اے کہ دو ہزار دس دے سال وچ جیدوں میرے دادا جی اللہ نوں پیارے ہوئے نے تے اوہ اپنے مرن اک دن پہلوں تک وی چنگے پلہے اپنیاں پوتریاں تے پڑپوتریاں دے نال کھیڈے سن پئے۔
دناں دے مہینے تے مہیناں دے سال بن دے گئے
پر ساڈا ماحول ناں بنیا کہ اسی اپنے وطن ول مڑ جاندے۔
میرے ویندیاں ویندیاں کئی لوک جیہڑے میرے ہانی وی سن یا تھوڑے ودکی عمر دے وی سن
پردیس وچ ای مر گئے تے اینہاں دییاں میتاں ای وطن ول گیئاں!!۔
جاپان تو ں وطن پرتیاں کجھ میتیاں دا تے ای وی ویکھیا کہ
“اوتھے ” دے وارثاں نے میتیاں لین تو ای انکار کر دتتا !!!۔
کیوں ؟
ایس لئی کہ میت نے جاپان وچ ویزے لئے ویاہ کیتا تے فیر ایس دی کمائی وی تے حیاتی وی اپنے جاپان والے پریوار لئے ای ہو کے رہ گئی
تے جے بندہ وطن جائے وی ناں تے پیسے وی ناں کلے تے
فیر میت ایتھوں یار دوست کل چھڈ دے نے

تے
اوتھے
وی آنڈہی گواہنڈی او ای دفنا چھڈ دے نے!!!۔
اپنیاں نوں تے پیسیاں دا گلے ای نئیں مکدے!!۔
کدی کدی تے رات نوں ترہ نال اکھ کھل جاندی اے کہ
میں کی کرنا پئیا واں تے میں ایتھے کرن کی ایاں ساں۔
تے فیر دل نوں اے اکھ کے تسلی دے لینا واں
کہ
اجھے میں جیوندا پئیا واں تے انشاء اللہ جیوندے جی میں وطن نوں پرت ای پواں گا۔
پر ویلے دی چال کجھ ہور ای اندیشیاں وچ پاء جان والی پئی لگدی اے۔
پر یارو سیانے اکھدے نے ناں
کہ
امید نال دنیا قائم اے۔
تے نالے پرانی یونانیاں دیان باتاں وچ وچ وی تے لخیا ہویا اے ناں
کہ
پیڈورا ناں دی کڑی نے جدوں بکسا کھولیا تے
سارے دکھ سکھ ، بیماریاں تے مصیبتاں دنیا وچ کھلر گیاں
پر اک چمکدی ہوئے پری رہ گئی سی
جیدا ناں
امید سی !!!!!۔

1 comment for “خواب امیدان تے پردیسی ۔ خاور کی ایک پنجابی تحریر

  1. January 19, 2013 at 4:11 pm
    تلونڈی واسطے اک نکا جیا شعر اک پل وچ توسی ساٹہے مھمان بن گئے۔
    دو گلان کی گیتیان سارا جہان بن گئے۔
    کول رھہکے وی لوکی ساٹہے بن نا سگے۔
    دور رہ کے وی توسی ساٹہی جان بن گئے۔ حافط انضاری

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *